O Domu

Krótka Historia Domu

1990 – powstanie DPS ul. Łanowa – w skład powstałej instytucji wchodziło 5 budynków, w których zamieszkały osoby w różnym wieku i o różnych profilach niepełnosprawności.
1992 – proces decentralizacji instytucji. Z jednej wieloprofilowej i rozbudowanej instytucji wydzielono 5 odrębnych organizacji o różnych – jednorodnych profilach działalności i dyspanseryjnych grupach podopiecznych tj. dla:
  •          osób starszych
  •          dzieci – chłopców
  •          dzieci – dziewczynek
  •          osób z chorobami psychicznymi
  •          samotnych matek wychowujących dzieci.
W opisywanym Domu zamieszkiwało wtedy 131 osób. Dom funkcjonował w ramach uproszczonej struktury organizacyjnej tj. jednego działu Opiekuńczego, który świadczył usługi na rzecz wszystkich mieszkańców. W tym też roku na stanowisko dyrektora Domu została powołana Pani Barbara Wąsowicz.
Lata 1993 – 1997 – proces zintensyfikowanych prac remontowo adaptacyjnych, zmierzający do dostosowania kompletnie nieprzygotowanego budynku do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz zmian w strukturze działania Domu. Etap usprawnienia systemu pracy tzw. etap funkcjonalnej struktury organizacyjnej miał na celu podniesienie poziomu świadczeń oraz zoptymalizowanie sposobu wykorzystania kadry. Struktura funkcjonalna polegała na tym, że z w ramach Domu wydzielono wyspecjalizowane komórki organizacyjne odpowiedzialne za realizacje specyficzny zadań. Powstały:
  • 2 działy Opiekuńcze – obejmujące opieką po około 50 mieszkańców
  • Socjalno – Terapeutyczny
  • Medyczno Rehabilitacyjny
W roku 1994 przy Domu zostały założone Warsztaty Terapii Zajęciowej, które aktualnie realizują zadania na rzecz 11 osobowej grupy najsprawniejszych mieszkańców Domu, jak i na rzecz 13 osób ze środowiska lokalnego, w zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej zmierzające do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności, niezbędnych do prowadzenia przez osobę niepełnosprawną niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia – na miarę jej indywidualnych możliwości.
W okresie tym zredukowano liczbę podopiecznych do 100 osób a także podzielono mieszkańców na 9 jednorodnych grup, zgodnie z kryteriami: wiek, stopień niepełnosprawności intelektualnej i fizycznej oraz poziom samodzielności.
Lata 1998 – 2002 – etap opracowania i wdrażania Programu Naprawczego, zmierzającego do polepszenia jakości usług poprzez ich dostosowanie do określonych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej standardów. Efektem oraz podstawą wdrażania Programu Naprawczego była zmiana sposobu działania Domu na federacyjną strukturę organizacyjną, która charakteryzuje się tym, że każda z komórek organizacyjnych tzn. Działów Opiekuńczo Terapeutycznych (OT) jest odpowiedzialna za sprawowanie kompleksowej opieki nad mniejszą, odpowiednio dobrana grupą mieszkańców. Zmniejszenie liczby mieszkańców w Działach OT umożliwiło uzyskanie zindywidualizowanego charakteru postrzegania i realizowania potrzeb podopiecznych. Kompleksowość opieki i oddziaływania rewalidacyjnego osiągnięto dzięki stworzeniu w każdym dziale OT jednorodnej płaszczyzny współpracy dla multidyscyplinarnego zespołu fachowców. Efekt ten uzyskano poprzez likwidację działów medyczno – rehabilitacyjnego i terapeutyczno – socjalnego wraz z dyslokacją kadry z tych działów do nowo powoływanych działów OT. Tak, więc każdy kierownik działu OT ma do dyspozycji wielodyscyplinarny zespół pracowników.
W grudniu 2005 – Przeprowadzono ocenę realizacji Programu Naprawczego za lata 2001 – 2005 oraz sporządzono wnioski dotyczące korekty działań związanych z funkcjonowaniem instytucji.
W styczniu 2007 – Opracowano 3 etap Programu Naprawczego na lata 2007 – 2010, uwzględniający zmiany w przepisach regulujących sposób funkcjonowania domów pomocy społecznej.
W roku 2008 – na mocy Uchwały Rady Miasta nastąpiła likwidacja Domu Pomocy Społecznej przy ulicy Łanowej 43a z równoczesnym jego połączeniem z naszą Instytucją. Tym samym nasz Dom stał się placówką koedukacyjną mieszczącą się w dwóch budynkach: 41b i 43a. Kolejna reorganizacja funkcjonowania Domów przy ul. Łanowej sprawiła, iż ostatecznie zostaliśmy ulokowani w budynkach Łanowa 43a i 43b.
Pierwsze półrocze roku 2009 – było okresem adaptacji poszczególnych kondygnacji i pomieszczeń w budynkach przy ul. Łanowej 43a i 43b na potrzeby naszych mieszkańców.
W dniu 1 października 2009 roku, na podstawie Uchwały Nr XXIX/1017/09 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 sierpnia 2009r. w sprawie zmiany uchwały Nr CXIII/1132/06 Rady miasta Krakowa z dnia 21 czerwca 2006 r. w sprawie nadania statutów jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej, działającym na terenie Gminy Miejskiej Kraków. D.U. Województwa Małopolskiego nr 568 z dnia 16 września 2009r. nastąpiła oficjalna zmiana nazwy naszego Domu z:
Dom Pomocy Społecznej w Krakowie ul. Łanowa 41b

na
Dom Pomocy Społecznej w Krakowie ul. Łanowa 43.
W taki sposób przestały istnieć numeracje budynków 43a i 43b na rzecz obiektu Łanowa 43 składającego się z 2 budynków A i B.
W roku 2010 została przeprowadzona kompleksowa modernizacja budynku B, dzięki której budynek ten uzyskał wymagany standard. Na czas prowadzenia robót budowlanych 54 – osobowa grupa mieszkańców przebywała w budynku zastępczym przy ul. Rydla w Krakowie.
W 2011 roku dobudowana została klatka ewakuacyjna z szybem windowym.
Od czerwca 2012 rozpoczął się drugi etap modernizacji obiektu – budynek A, który trwał do końca 2012 roku. Na czas prac remontowo-budowlanych 50 mieszkańców Domu przebywało (podzielonych na 2 grupy) w dwóch budynkach zastępczych, tj. na ul. Łanowej u OO. Trynitarzy, natomiast druga grupa w pomieszczeniach byłego Domu Dziecka na ul. Chmielowskiego. W grudniu 2012 zakończyły się ostatecznie prace modernizacyjne dotyczące standaryzacji, w wyniku, których Dom Pomocy Społecznej uzyskał wpis do rejestru Wojewody.
Od początku 2013 roku trwa proces weryfikowania umeblowania w pomieszczeniach, ozdabianie pomieszczeń i drobne prace wykończeniowe w Domu. Ponadto wdrażana jest koncepcja optymalnego wykorzystania struktury pomieszczeń i rozwiązań funkcjonalnych uzyskanych w wyniku przeprowadzonej modernizacji Domu.

Stan obecny organizacji

Cel działania – rodzaj usług:
Celem działania Domu jest zapewnienie całodobowej opieki dzieciom i młodzieży niepełnosprawnym intelektualnie oraz osobom dorosłym niepełnosprawnym intelektualnie, łącznie 165 osób, które z przyczyn zarówno losowych (sieroctwo, rodzina patologiczna, ubóstwo) jak i zdrowotnych (choroba przewlekła, niepełnosprawność fizyczna lub intelektualna) nie są w stanie samodzielnie żyć i funkcjonować w społeczeństwie. Świadczenia, jakie udzielane są mieszkańcom Domów Pomocy Społecznej odbywają się na poziomie obowiązującego standardu, w zakresie i formach wynikających z indywidualnych potrzeb. Udzielane w Domu świadczenia można podzielić na 4 główne grupy:
  1. usługi bytowe – zapewnienie podstawowych warunków życia
  2. usługi opiekuńcze – zapewnienie opieki oraz wsparcia w podstawowych czynnościach życiowych
  3. usługi zdrowotne – przeciwdziałanie skutkom chorób i niepełnosprawności
    • nadzór pielęgniarski,
    • umożliwienie korzystania z porad lekarskich
  4. usługi wspierające – zapewniające możliwość rozwoju, edukacji, pracy, poszanowania konstytucyjnych praw jednostki. Usługi te realizowane są w formach:
    • terapii zajęciowej,
    • umożliwienia dostępu do edukacji,
    • umożliwienia dostępu do pracy (WTZ, praca terapeutyczna)
    • wsparcia duchowego (religijnego)
    • pomocy socjalno – prawnej
    • rozwoju samodzielności, samorządności i niezależności mieszkańców
Baza lokalowa:

Obiekt jest podpiwniczony i składa się z pięciu kondygnacji naziemnych.
Pomieszczenia mieszkalne i użytkowe wewnątrz wykorzystane są w następujący sposób:

  • Piwnice biegną pod całym obiektem z pomieszczeniami w takim samym układzie jak na kondygnacjach naziemnych. W piwnicach mieszczą się pomieszczenia kuchni, pralni, szatnie pracownicze, pomieszczenia techniczne.
  • Na parterze znajdują się: kuchnia, pomieszczenia biurowe, portiernia, jadalnia z zapleczem, sala gimnastyczna, toalety personelu, pomieszczenia Warsztatów Terapii Zajęciowej.

Kondygnacje od I do IV piętra przeznaczone są na pobyt mieszkańców.

  • Piętro pierwsze zamieszkuje obecnie 42 osoby. Do ich dyspozycji są pokoje mieszkalne, pokoje pobytu dziennego, łazienki, dyżurka pielęgniarska i biuro medyczne obsługujące cały obiekt, pracownia terapeutyczna, podręczna kuchnia, pomieszczenie socjalne dla pracowników, pokój gospodarczy oraz pomieszczenie biurowe, pokój gościnny i izolatka psychiatryczna.
  • Piętro drugie zamieszkuje 44 osoby. Do ich dyspozycji są pokoje mieszkalne, pokoje pobytu dziennego, jadalnie, łazienki, pracownie terapeutyczne, kaplica, podręczna kuchnia, podręczna pralnia, pokój gospodarczy oraz biura.
  • Piętro trzecie zamieszkuje obecnie 42 osoby. Do ich dyspozycji są pokoje mieszkalne, pokoje pobytu dziennego, jadalnia, łazienki, podręczna kuchnia, dwa pokoje gospodarcze oraz biura.
  • Piętro czwarte zamieszkuje obecnie 37 osób. Do ich dyspozycji są pokoje mieszkalne, pokoje pobytu dziennego, jadalnie, łazienki, dwie podręczne kuchnie, pomieszczenia terapii i rehabilitacji, biuro, pokój gospodarczy.
System działania – opis działów Opiekuńczo – Terapeutycznych
Na terenie Domu funkcjonuje 6 Działów Opiekuńczo-Terapeutycznych. Do zadań Działów OT należy świadczenie usług na rzecz mieszkańców w zakresie potrzeb bytowych, opiekuńczych, pielęgnacyjnych, wspomagających i edukacyjnych. Pracownicy każdego z działów OT mają obowiązek opracowywania Diagnoz Funkcjonalnych i Planów Indywidualnego Wsparcia dla każdego z mieszkańców, co wymusza zindywidualizowany charakter postrzegania oraz rozwiązywania problemów każdego z nich. Dzięki działalności Zespołów Opiekuńczo -Terapeutycznych sposób realizacji potrzeb ma charakter zindywidualizowany i kompleksowy. Natomiast praca kadry opiekuńczej w ramach pełnienia funkcji Pracownika Pierwszego Kontaktu spowodowała wzmocnienie więzi emocjonalnej pomiędzy mieszkańcami a pracownikami oraz ukształtowała u tych ostatnich odpowiednie postawy i zachowania. Każdy pracownik Domu jest zobowiązany do realizacji indywidualnych planów wspierania mieszkańca oraz świadczenia usług na jego rzecz w ramach zajmowanego stanowiska w zakresie ustalonym w indywidualnym planie wspierania mieszkańca, opracowanym przez Zespół Terapeutyczno-Opiekuńczy.
Pozostałe komórki organizacyjne w Domu zostały przedstawione na załączonym schemacie graficznym.
Nasze działania na rzecz mieszkańców określone w Misji Organizacji, która brzmi „Chcemy stworzyć dla naszych mieszkańców Dom” skupione są na 3 głównych celach,
Cel I – stworzenie domu jako miejsca zapewniające poczucie bezpieczeństwa, miłości oraz gdzie realizowane są podstawowe potrzeby bytowe mieszkańców. Cel II – stworzenie Domu jako miejsca umożliwiającego mieszkańcom kompleksowy rozwój oraz przeciwdziałanie skutkom niepełnosprawności, Cel III – stworzenie domu jako jednego z elementów życia społecznego, stanowiącego pomost do dalszego życia w środowisku społecznym wraz z przeciwdziałaniem skutkom zinstytucjonalizowanego charakteru życia.

Cel I realizowany jest przez zapewnienie podstawowych ludzkich potrzeb takich jak: wyżywienie (dobór diet), odzież, realizacja potrzeb fizjologicznych, higieny osobistej oraz zapewnienie przyjaznej przestrzeni mieszkalnej oraz szeroko pojętego bezpieczeństwa. Atmosfera i styl życia kreowana jest w oparciu o zasad normalizacji tj:

  • Życie w małej grupie
  • Posiadanie własnej przestrzeni życiowej
  • Wykonywanie czynności związanych z zaradnością osobistą
  • Świat obu płci
  • Dokonywanie wyborów oraz decydowanie według własnych upodobań i preferencji
Poprzez zmniejszenie liczby podopiecznych w działach OT i ich podział na mniejsze grupy wraz z przypisaniem na stałe do każdej z nich określonych opiekunów, uzyskano efekt lepszego zrozumienia przez personel potrzeb mieszkańców. Każdy pracownik pełni funkcję tzw. Pracownika Pierwszego Kontaktu (PPK) dla 2 – 3 podopiecznych, która polega na tym, iż jest on rzecznikiem praw tych osób w kontekście realizacji ich wszystkich potrzeb i oczekiwań. Istotą tej funkcji jest fakt, że dobór osób w ramach PPK ma być w miarę możliwości dokonany w sposób dobrowolny, to znaczy, że to mieszkaniec decyduje, która z osób personelu ma względem niego pełnić tę funkcje i to przy pełnej akceptacji pracownika. Tak zawiązany w sposób świadomy i dobrowolny, przyjacielski i partnerski związek powoduje nawiązania więzi emocjonalnej pomiędzy mieszkańcami a pracownikami. Daje tym pierwszym poczucie bezpieczeństwa, namiastkę miłości i świadomość, że jest taka osoba w instytucji, do której można się zwrócić z jakimś problemem. Z celem tym jest też związane zapewnienie każdemu mieszkańcowi intymności realizacji potrzeb fizjologicznych, prywatności zarówno w kontekście posiadania rzeczy osobistych, środków finansowych, jak i przestrzeni życiowej. Pokoje mieszkańców mają w miarę możliwości zindywidualizowany charakter, pod względem kolorystki i wyposażenia.
Bezpieczeństwo mieszkańców jest też zapewnione przez całodobowy nadzór personelu opiekuńczego i pielęgniarskiego oraz zapewnienie pomocy lekarskiej.

Cel II realizowany jest poprzez zapewnienie mieszkańcom dostępu do kompleksowych i adekwatnych do potrzeb i oczekiwań form wsparcia. Dla każdego mieszkańca Domu jest określony i realizowany przez Zespół Opiekuńczo – Terapeutyczny (ZOT) Indywidualny Plan Wsparcia (IPW). W skład Zespołu wchodzą wszyscy pracownicy działu związani bezpośrednią z mieszkańcem. Na podstawie sporządzonej Diagnozy Funkcjonalnej, która określa poziom rozwoju i potencjał mieszkańca, definiowane są deficyty oraz wyznaczane cele do realizacji. IPW obejmuje wszystkie sfery funkcjonowania i wykorzystuje wszystkie dostępne w instytucji formy oddziaływania rewalidacyjnego. Do najważniejszych można zaliczyć:

  • naukę samoobsługi i zaradności osobistej – w zakresie realizacji zarówno podstawowych czynności fizjologicznych, jak i umiejętności radzenia sobie w środowisku rówieśniczym
  • wychowanie – w zakresie kształtowania określonych norm zachowań, nawyków oraz kultury osobistej,
  • edukację – Dom umożliwia wszystkim mieszkańcom w wieku szkolnym realizację ustawowego obowiązku uczęszczania do szkoły w ramach systemu szkolnictwa specjalnego. Dla części starszych mieszkańców, prowadzone są zajęcia edukacyjne rozwijające lub podtrzymujące posiadane już umiejętności szkolne i wiedze ogólną o świecie,
  • pomoc psychologiczną – poprzez interwencje w sytuacjach trudnych, udzielanie pomocy w pokonywaniu problemów natury emocjonalnej, rozładowywanie stresu oraz frustracji wynikających z sytuacji życiowej, problemów w relacjach interpersonalnych i trudności komunikacji z otoczeniem.
  • rehabilitację ruchową – która dla osób z dysfunkcjami narządu ruchu ma za zadanie przeciwdziałanie pogłębianiu lub niwelowanie skutków niepełnoprawności fizycznej poprzez stosowanie metod rehabilitacji leczniczej, zabiegów fizykoterapeutycznych oraz udzielaniu pomocy w pozyskaniu sprzętu ortopedycznego. W ramach tych zadań, Dom umożliwia także osobom sprawnym harmonijny rozwój fizyczny, poprzez prowadzenie ćwiczeń ogólnorozwojowych, korekcyjnych, gier i zabaw ruchowych oraz uczestnictwo w zawodach sportowych organizowanych w ramach „Olimpiad Specjalnych – Polska”.
  • terapie zajęciową – obejmującą wszystkie sfery funkcjonowania mieszkańców. Instruktorzy terapii zajęciowej rozwijają: samodzielność mieszkańców, umiejętności manualne (artterapia), umiejętności szkolne. Dbają o rozwój poznawczy, społeczny i emocjonalny. Formą terapii są wszelkiego typu zajęcia relaksacyjne, muzykoterapeutyczne oraz wzbogacające mieszkańców o nowe, dotychczas nieznane bodźce, poprzez stymulację o charakterze integracji sensorycznej. Prowadzone są również zajęcia z dogoterapii i hipoterapii. Instruktorzy terapii współdziałają także z opiekunami w organizacji różnego typu okolicznościowych imprez np. urodziny, uroczystości wigilijne, śniadanie wielkanocne, zabawa karnawałowa itp. Prowadzą także zajęcia poza terenem instytucji ucząc mieszkańców korzystania z miejsc użyteczności publicznej i korzystania z dostępnych środków komunikacji zbiorowej. – prowadzenie przez pracującego w Domu kapelana spotkań o charakterze katechetycznym i celebracji Mszy Świętej, mających na celu zaspokajanie potrzeb duchowych i religijnych.
  • pomoc socjalną i prawną – w ramach możliwości Dom Pomocy zapewnia respektowanie i korzystanie ze wszystkich praw jakie należne są mieszkańcom jako obywatelom Polski. Pracownicy socjalni reprezentują mieszkańców w sprawach sądowych oraz urzędowych w trakcie załatwiania wszelkich formalności, związanych z wyrobieniem różnego typu dokumentów (dowód osobisty, paszport), otrzymaniem należnych świadczeń finansowych (zasiłków pomocy społecznej, rent) oraz korzystaniem z dostępnych ich form wsparcia (dofinansowanie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym, zakupu sprzętu ortopedycznego itp.) Dom wspiera także mieszkańców w bezpiecznym przechowywaniu a także wykorzystywaniu przedmiotów wartościowych oraz środków pieniężnych stanowiących ich własność.

Cel III – stworzenie domu jako jednego z elementów życia społecznego, stanowiącego pomost do dalszego życia w środowisku społecznym wraz z przeciwdziałaniem skutkom zinstytucjonalizowanego charakteru życia, staramy się osiągnąć poprzez stosowanie powyżej opisanych form oddziaływania rewalidacyjnego a także dodatkowo przez:

  • prowadzenie spotkań społeczności. Spotkania te o charakterze dobrowolnym, organizowane są i prowadzone dla mieszkańców w każdym dziale OT przez wyznaczonego pracownika, przynajmniej 1 w tygodniu. Mają na celu omówienie bieżących spraw i problemów grupy wraz z dokonaniem ustaleń co do sposobów ich rozwiązania wynikających.
  • nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z rodziną – poprzez kontakty listowne, telefoniczne oraz bezpośrednie na terenie instytucji. Część mieszkańców ma także możliwość regularnie odwiedzać swoje rodzinne domy. Są też często zapraszani do domów pracowników, przyjaciół i wolontariuszy. – Integrację ze społecznością lokalną, która opiera się na:
    • możliwie szerokim wykorzystaniu istniejących w środowisku instytucji kulturalnych, i rekreacyjnych (basen, kina, teatry, wystawy).
    • współpracy z okolicznymi domami pomocy społecznej w zakresie organizacji wspólnych przedsięwzięć
    • umożliwieniu kontaktów ze środowiskiem rówieśniczym w oparciu o współprace z uczniami pobliskiej szkoły
    • wspólny udział w życiu religijnym środowiska przy współpracy z tutejsza parafią.
    • współpracy ze wszystkimi możliwymi urzędami i organizacjami rządowymi i pozarządowymi w realizacji różnych inicjatyw zmierzających do minimalizowania skutków zinstytucjonalizowanego charakteru życia w Domu pomocy Społecznej,
    • Organizowaniu jak największej ilości imprez wyjazdowych, tj. turnusów rehabilitacyjnych, wycieczek, itp. Współpracy z wolontariuszami w realizacji ww. przedsięwzięć.
  • aktywizację zawodową poprzez umożliwienie mieszkańcom podjęcia pracy ze wskazań terapeutycznych lub udział w zajęciach organizowanych w ramach Warsztatów Terapii Zajęciowej (WTZ). WTZ jest wyspecjalizowaną komórką organizacyjną realizującą zadania w zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej zmierzającej do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności, niezbędnych do prowadzenia przez osobę niepełnosprawna niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia, na miarę indywidualnych możliwości. Realizacja przez warsztaty tych celów odbywa się poprzez: ogólne usprawnianie, rozwijanie umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej, rozwijanie umiejętności przy zastosowaniu różnych technik terapii zajęciowej, rozwijanie podstawowych oraz specjalistycznych umiejętności zawodowych, umożliwiających podjęcie pracy w zakładzie aktywności zawodowej lub innej pracy zarobkowej, albo szkolenia zawodowego.
Kontakt ze środowiskiem.
Aby umożliwić naszym mieszkańcom poznawanie świata, nabywanie doświadczeń społecznych, staramy się organizować jak najwięcej zajęć poza Domem, wycieczek po bliższej i dalszej okolicy. W czasie tych zajęć mieszkańcy uczą się poprawnych zachowań w miejscach publicznych, korzystania ze środków komunikacji i funkcjonowania różnych instytucji. Często wychodzą do kina, teatru, na wystawy.
Około 20 dzieci uczestniczy w katechezie organizowanej i prowadzonej przez grupę wolontariuszy z duszpasterstwa oo. Dominikanów. Spotkania odbywają się raz w tygodniu a w czasie zimy grupa wyjeżdża na obóz. Wolontariusze pracują też na terenie Domu. Biorą udział w wyjazdach z mieszkańcami, zapraszają ich też do swoich domów.
Nasze kontakty ze środowiskiem to nie tylko wolontariat, współpracujemy także z wieloma instytucjami i organizacjami z zagranicy. Otrzymaliśmy wiele potrzebnego sprzętu rehabilitacyjnego, odzieży itp., ale przede wszystkim pomoc dotyczącą organizacji i metod pracy. Kraje z którymi utrzymujemy kontakty to Anglia, Belgia, Holandia, Niemcy, Dania, Francja, Czechy i Słowacja. Uczestniczyliśmy w obozie integracyjnym w Holandii, byliśmy również w Danii, Czechach i Słowacji, gdzie mieliśmy okazję zobaczyć wiele ośrodków i domów pomocy dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Wyjazdy te były dla nas szansą poszerzenia doświadczeń oraz doskonalenia zawodowego. Ponadto mieszkańcy uczestniczą w warsztatach i spotkaniach integracyjnych ze swoimi kolegami z Czech i Słowacji. W ramach takich warsztatów powstały dwa filmy kręcone przez telewizję czeską, Pt. „Mały Książe” i „Nikola Szuhaj – zbójnik”.
Skip to content